Hayriyye – Nabi Efendi

Ey nihâl-i çemen-ârâ-yi edeb
Nûr-bahşâ-yi dil ü dîde-i eb.
 
Sa’y kıl ilm-i şerîfe şeb-ü rûz
Kalma hayvan-sıfat ol ilm-âmûz.
 
İlme sa’y eylememekden hazer et
İlm ü sa’y ikisi birdir nazar et.
 
Sıfat-ı hazret-i Mevlâdır ilm
Cümle evsâfdan a’lâdır ilm.
 
Taleb-i ilme çalış ol a’lem
Farzdır dedi, Resûl-i ekrem.
 
Dahî emr eyledi ol sâhib-i ilm
“Mehdden lahde dek ol tâlib-i ilm.”
 
Bula gör öyle Medine’ye vusûl
Ki kapusu ola dâmâd-ı Resûl.
 
İlm bir lûcce-i bî-sâhildir
Anda âlim geçinen câhildir.
 
Cehle Hak mevt dedi ilme hayât
Olma hem-hâl-i gürûh-ı emvât.
 
Olma mahrûm-ı hayât-ı ebedî
İlm ile fark edegör nîk ü bedî.
 
İlmin envâ’ı ile ol hâli
Belki lâzım gele istimâlî.
 
Bilmek elbette değil mi ahsen
Sorsalar ben ânı bilmem demeden.
 
Hazretin nâsa budur telkini
“Utlubü’l-ilme velev bi’s-sîni”
 
Etme âr öğren oku ehlinden
Herşeyin ilmi güzel, cehlinden.
 
Ger reâya ve gerek sâhib-i tâc
Lâbüd olur ulemâya muhtaç.
 
Nabî Efendi

 

Bir cevap yazın

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.