Hayriyye – Nabi Efendi

Ey nihâl-i çemen-ârâ-yi edeb
Nûr-bahşâ-yi dil ü dîde-i eb.
 
Sa’y kıl ilm-i şerîfe şeb-ü rûz
Kalma hayvan-sıfat ol ilm-âmûz.
 
İlme sa’y eylememekden hazer et
İlm ü sa’y ikisi birdir nazar et.
 
Sıfat-ı hazret-i Mevlâdır ilm
Cümle evsâfdan a’lâdır ilm.
 
Taleb-i ilme çalış ol a’lem
Farzdır dedi, Resûl-i ekrem.
 
Dahî emr eyledi ol sâhib-i ilm
“Mehdden lahde dek ol tâlib-i ilm.”
 
Bula gör öyle Medine’ye vusûl
Ki kapusu ola dâmâd-ı Resûl.
 
İlm bir lûcce-i bî-sâhildir
Anda âlim geçinen câhildir.
 
Cehle Hak mevt dedi ilme hayât
Olma hem-hâl-i gürûh-ı emvât.
 
Olma mahrûm-ı hayât-ı ebedî
İlm ile fark edegör nîk ü bedî.
 
İlmin envâ’ı ile ol hâli
Belki lâzım gele istimâlî.
 
Bilmek elbette değil mi ahsen
Sorsalar ben ânı bilmem demeden.
 
Hazretin nâsa budur telkini
“Utlubü’l-ilme velev bi’s-sîni”
 
Etme âr öğren oku ehlinden
Herşeyin ilmi güzel, cehlinden.
 
Ger reâya ve gerek sâhib-i tâc
Lâbüd olur ulemâya muhtaç.
 
Nabî Efendi

 

Print Friendly, PDF & Email

Bir cevap yazın

E-Posta adresiniz yayınlanmayacaktır.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.