Osmanlının Anayasası – Osman Gazi Han

Birbirini gördü çün ol iki şâh, Hasret ile eylediler âh u vâh
Mebde-i şâhân-ı felek iktidâr, Hazret-i Osmân-ı velâyet-şi’âr
Gördü melûl oldı o şâh-i güzîn, Didi ki ey cân ü dil olma hazîn,
Âkıbet-i kâr budur herkese, Bâd-ı fenâ pîr ve civâna ese,
Azm-i beka eyler isem ben bu dem, Devlet-i ikbâl ile ol muhterem!
Çünki senin gibi halef koymuşam, Rihlet edersem bu cihândan ne gam,
Lik vasiyet ederim gûş kıl! Gayrı gam-ı denî ferâmuş kıl!
Dilerim ey sâhib-i ikbâl ü câh! İtmeyesin cânib-i zulme nigâh!
Adl ile bu alemi âbad kıl! Resm-i cihâd ile beni şâd kıl!
Râh-ı cihâd içre edip ictihâd, Memleket-i Rum’da kıl adl-ü dâd.
Eyle ulemaya riayet temam. Ta ki bula, emr-i şeriat nizam
Her nerede işidesin ehl-i ilim, Göster âna rağbet-i ikbâl ü hilm!
Asker ve mal ile gurur eyleme! Şer’i şerif ehlini dûr eyleme!
Şer’dir mayesi şâhi ve bes! Şer’a muhalif işe etme heves!
Matlabımız din-i Hudâ’dır bizim. Mesleğimiz râh-ı Hudâ’dır bizim.
Yoksa kuru mihnet ve kavga değil, Şah-ı cihân olmaya dava değil!
Nusret-i din oldu çü maksat bana, Maksadıma kast yaraşır sana.
Aleme in’âmını tam ide gör. Memleket emrini temam ide gör!
Hıfz-ı reayaya çalış rûz ü şeb! Ta ki karîn ola sana lutf-i Rab!
Böyle vasiyyet idüp ol dîn-penâh, İtdi bekâ kişverine ‘azm-i râh
Hak ânı rıdvâna karîn eyleye, Anda dahi taht-nişin eyleye

Bir cevap yazın

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.