«

»

Sultan Selim Han’a Mersiye

Yavuz Sultan Selim Han‘ın âni ölümü devrin eşsiz ilim adamlarından Kemal Paşazâde’yi derinden sarsmış ve onun adına aşağıdaki muazzam mersiyeyi kaleme almıştır.

Çözdi saç açtı baş tuğ u âlem
Bükdi bil dökdi yaş tığ u kalem
Kana boyandı bayrağın yüzi
Beli büküldi yayun oldı hâm
Urdı göksini gök gök eyledi mâh
Oldı yıldızların gözi pür-nem
Şafak ol denlü dökdi kanlu yaş kim
Dâmen-i çarhı eyledi pür-dem
Subh-dem derdile bir ‘âh’ itdi
Kim söyündürdi mâh şemin o dem
Giceden dehr giydi kara palas
Tutdı şâh-ı cihan içün mâtem
Nice şeh mihr-i âsumân-dergâh
Nice sultan meh-i nucûm-haşem
Azmde mihridi hazmde sipihr
Rezmde Rüstem idi bezmde Cem
Çarh-ı bî-rahm ana bir zahm
Urdı ki bulmadı kimseler merhem
Gör ne acıyla eyledi teslim
Cân-ı Şirin’i Hüsrev-i âlem
Öldi Sultan Selim hayf ü diriğ
Hem kalem ağlasun ana hem tiğ.

————————————–

Kaldı yerli yerinde hayl-ü-sipâh
Yalınuz eyledi sefer ol şâh
Bunca yüzbin nûkerden ve kuldan
Birisi olmadı ana hem-râh
O gice kim yıkıldı serv-i sürûr
Vâki oldı bu vakia nâ-gâh
Göğe çıktı yir ehlinin âhı
Düd-ı âhiyle toğdı rûzen-i mâh
Beli bükildi pir-gerdûnun
Mâder-i dehr itdi derd ile âh
Âhiyle boyandı rûy-ı cihân
Döndi zengi yüzine oldı siyah
Bürüdi yer yüzini göz yaşı
Göğe çıktı figân u nâle vü âh
Bağrı oldı delü delük otağun
Kara çul giydi hayme vü hargâh
Çoktan urmuşdı terkini tâcun
Tahtını dahi itdi terk ol şâh
Oldı zâil irüb zalâm-i adem
Nûr-ı hurşid-i felek u zill-i ilâh
Öldi Sultan Selim hayf ü diriğ
Hem kalem ağlasun ana hem tiğ.

————————————–

Bezm eyvânınun Süleymânı
Rezm meydânınun Nerimânı
Dâsitânı okunsaydı anun
Kim anar idi Pür-i Destânı
Tahtına çıksa tutsa divânı
Heybet alurdı görse div anı
Nice sâhib-kırandı ol kim
Bir kuluydı Mısır Sultânı
Bendesiydi şimdi Tatarun
Deşt-i Kıbçak ilindeki hânı
Bunca yıllardır intizar çeküb
Göz açub gözleridi devr anı
Erdi anir-bahâr-ı devleti lîk
Gül gibi taze geçdi devrânı
Gülşen itmişdi külhân-ı dehri
Yiri olsun cihan gülistânı
Hani ol leşker temâşâyı
Hani ol kişver-sahâ hani
Kani ol şah deya âh itsün
Yaş yirine kara ciğer kanı
Öldi Sultan Selim hayf ü diriğ
Hem kalem ağlasun ana hem tiğ.

————————————–

Azmde nev-civân hazmde pîr
Sâhibü’s-seyf ü sâibü’t-tedbîr
Hem saf-ârâydı vü hem Âsaf-rây
Ne vezir isteridi vü ne müşîr
Eli şîmşîr idi dili hançer
Nizeydi kolı vü parmağı tîr
Az müddetle çoğ iş itmişdi
Sâyesi olmuşdı âlem-gîr
Şemsi asr idi asırda şemsin
Zıllı memdûd olur zamanı kasîr
Tâc u tahtile fahreder beyler
Fahrederdi anunla tâc u serîr
Gönli ol surda buldı sürûr
Ki çala çağırıdı tîğ u nefîr
Rezm işinde ve bezm işinde
Görmedi pîr-i çarh ana nazîr
Çıksa eyvân-ı bezme mihr-i münîr
Girse meydân-ı rezme şir-dilîr
Olıcak dârugir ol şîri
Ansun ve kanlar ağlasun şimşîr
Öldi Sultan Selim hayf ü diriğ
Hem kalem ağlasun ana hem tiğ.

————————————–

Çarh kendüsün itdi zîr ü zeber
Meğer irdi kulağına bu haber
Ki kodı dîde ter cihan halkun
Huşk-leb gitdi şâh-ı bahr u berr
Kân-ı ihsân u âsumân-ı kemâl
Cân-ı halk u cihân-ı fazl u hüner
Server-i meh külah u mihr-efser
Kayser-i Cem haşem ü Sikender-der
Dûr olmuşdı cevr-i deycûri
Nûr-ı adliyle tolub heb kişver
Çekmişdi elin yinine kılıç
Diline kendüde tutub hançer
Sarsar-ı berg-rîz-i mevt itdi
Gül gibi ömr defterin ebter
Bu musibetle oda yandı cihan
Dûde boyandı kumbet-i ahdar
Hâk yırtar yüzin döker yaş âb
Yâd hayran gezer yanar Âzer
Mihr ü mehden elinde iki taş
Turmadan sînesini çarh döğer
Öldi Sultan Selim hayf ü diriğ
Hem kalem ağlasun ana hem tiğ.

————————————–

Gökde ebr-i bahar ağlar anı
Yaş döküb zâr zâr ağlar anı
Berf ü bârân döküldürür feleğin
Gönlü gözüyanar ağlar anı
Yağmur olub yağar gözi yaşı
Akçak ruzigâr ağlar anı
Kara giymiş sehâb-ı muzlimden
Gök olub sevk-vâr ağlar anı
Taht muciyle sînesini döğüb
Acıyla bahâr ağlar anı
Gözleri yaşı çeşmeler olmuş
İnleyib kûh-sâr ağlar anı
Ne kadar taş bağıluysa dahi
Aksa bir-ihtiyâr ağlar anı
Akıdub göz yaşını taşlarla
Döğünüb cûybâr ağlar anı
Çeşmeler dahi yaş dökür durmaz
Her kimin çeşmi var ağlar anı
Türk ü Rûm u Arab u Acem ü Deylem
Türkman u Tatar ağlar anı
Öldi Sultan Selim hayf ü diriğ
Hem kalem ağlasun ana hem tiğ.

————————————–

Gül-i gülzâr-ı mülk soldı hemi
Cûybâr-ı kerem soğuldı hemî
Zulmet-i mâtem içre kaldı cihân
Mihr-i burc-ı şeref tutuldı hemî
İnledi derdile zemîn ü zamân
Gâm-ı mâtem cihana toldı hemî
Lâle yüzin ciğer kanıyla yuyub
Saçlarını benefşe yoldı hemî
Seyl-i tûfan-ı merg irüb nâgâh
Sedd-i İskenderi bozuldı hemî
Cân-ı âlem cihânı terk itdi
Cism-i dünya zübûl buldı hemî
Âkıbet hilkat-ı latîfinden
Hilat-ı âfiyet soyuydı hemî
Nûş yerine işinün câmı
Nîs ü pür zehr-i kahr toldı hemî
Âh u zârıyla toldı şehr ü diyâr
Şehriyâr-ı zemâne öldi hemî
Rûm u Şâm u Arab u Acem şâhı
Öldi emri tamam oldı hemî
Öldi Sultan Selim hayf ü diriğ
Hem kalem ağlasun ana hem tiğ
Hayf Sultan Selim’e hayf ü diriğ
Hem kalem ağlasun ana hem tiğ.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>